غمگین و عاشقانه
غمگین و عاشقانه

غم نوشته هایی عاشقانه

جمله های گریه آور و غمگین؛

در بیکرانه ی زندگی دو چیز افسون و حیرانم میکند :
اول ، آبی دریا که میبینم و میدانم که نیست !
دوم ، صفای باطن زیبات که نمیبینم ولی میدانم که هست …

::

برگرد و نگاه کن از من چه ساخته ای!
ویرانه ای از پوست و استخوان…
و مشتی شعر عاشقانه
این عاقبت کسی ست که چشمان خیس تو را دید…
::
::
جایت را با دیگری پُر میکنند
احساس… سیری چند؟؟!
آدم هــای عجیبـــی دارد اینجــا!
دوستــی هــایشان نـــاگهانی ســت
دلبستــن شـــان غریـــب است
و رفتــن شان آشنـــا…!
::
::
پنجره ها کلافه اند از سنگینی نگاه منتظرم
اگر نمی آیی
اینقدر پنجره ها را زجر ندهم
چشم هایم به جهنم…
::
::
بند ناف روحـــــــــم
از تـو بـریـدنـی نـیـست
ایـن هـمـه تلـا ش مـکـن!!…
مـن ایـن نـارسـی را
دوسـت دارم…
بـه هـر قـیـمـتـی!!!
::
::
غمهایی که چشم ها را خیس نمی کنند، زودتر به استخوان می رسند..!
::
::
خوابم نمی برد
به همه چیز فکر کرده ام
حتی تو
و می دانم که خوابی
و قبل از بسته شدن چشم هایت
به همه چیز فکر کرده ای
جز من…
::
::
هی فـــــــــــلانی…
اصلا” یادت هست که نیستم…!؟
::
::
دیگر هیچ مزه ای دلچســـــب نخواهد بود
من تمام حــــسّ چشایی ام را روی لبانت جا گذاشتم…
::
::
نبودنت را از روی خط ایرانسلم می فهمم که مدت هاست نیازی به شارژ مجدد ندارد!
::
::
هـیـچ کـس دیـگـــــر تـو نـمـی شـود… حـتـی خـــودت…
::
::
گاهی دلم می گیرد مثل یک مراسم کوچک ختم حتی اگر تمام خیابان ها را آذین بسته باشند…
::
::
من گـم شـده ام؛
از یابنده تقاضا می شود همچنان
به بی تفاوتی خود ادامه دهد
انگــار نــه انگــار…
::
::
عادت کـرده ام
نگـاه کنـم به آدم هایی که
از دور می آیند؛
تا آن زمان که ثابت شونـد
“تــو” نیستند…
::
::
بی تـو کنارِ
این خاطـره ها نِشَستـَن
دل می خـواهـَد؛
بـاور کـُن…
::
::
و همواره
گونه هایم را با آرزوی آمدنت آبیاری خواهم کرد…
خدا را چه دیدی، شاید سبز شدی…!
::
::
دوست داشتن
ربطی به دیدن ندارد…
آدم ها
خدا را هم دوست دارند هنوز!
::
::
بغض ات
در گلوی من گیر کرده است!
دلم را بده
بغض ات را بگیر!
::
::
چه قدر عجیب است !در خلوتت دلواپس ِخاطره ای باشی ،که تو را بر باد داده اس
::
::
هدف وسیله را توجیه می کند
آنچنان که بغض من
شانه های تو را.
::
::
روی من شرط ببند! تمام ِدلها را رد کرده ام ! چشم بسته این قمار را می بَرم… دوست داشتن “تـــو” بی دل است…!
::
::
به دستهــایت ایمــان دارم… غـصّـه هـای مـن در آنـها “آب” مـی شـونـد.
::
::
من نمی شمارم
این “دوستت دارم” گفتن های یک طرفه را!
چیزی به من بدهکار نیستی
سکوتت را هم دوست دارم!!
::
::
نه، من هیچ چیز را فراموش نکرده ام من فقط از نهایتِ درد به بی حسی رسید
::
::
بند باز متبحری هستی آنقدر با دلم بازی کردی که بند دلم پاره شد
::
::
یا دیوارهای ما موش ندارند… یا موشها کر شده اند… و نمی شنوند صدای ناله های پر بغضم را… که به گوشت برسانند…!
::
::
دیوانه ام می کند …!
فکر اینکه .. زنده زنده .. نیمی از من را .. از من جدا کنند !!
لطفا … تا زنده ام بــــــــــــــــــمان
::
::
چقدر مدرن می شدند
شعرهای من
سنت چشمهایت اگر می گذاشتند
::
::
باز هم داغ زخم های کهنه !
نمک بپاش…
اینجا آخر راه است.
“لعنت به این زندگی ”
::
::
یـک بـــار هم وقـتــی مـنـتـظـرت نـیـسـتـم
به ســراغـم بیــــا
بـگــذار خـیـالـــم غــافـلـگیـــر شــود.
::
::
نـمی دانـستـم،
آنـقدر زهـر ِ مــاری
کـه طـعم تـلخـت
از زیـر زبـان ِ دلـم نـمی رود . . .
::
::
تادلت جایی گیر نباشد هیچ چیز دلگیر نیست
::
::
دلتنگ نشدی ببینی… چگونه خوبترینِ خاطره ها… بی رحم ترینشان می شود.
::
::
سخته وقتی کسی رو که دوسش داری رهات کنه
ولی از اون سخت تر اینه که فکرش … اسمش ..یادش.. رهات نکن
::
::
نبـــــاشـی…؛ دلــم کــه هیـــچ، دنیـــا هــم تنـــگ میـــشود !
::
::
نیستی… اما نبودنت همه جا هست…
::
::
میخواهی بروی؟ برو
فقط بگو
با این خانه که در خیال خود ساخته ام چه کنم؟
::
::
این‌قدر به زنده‌گی‌اَم سَرَک نکش!
کوتاه‌ تر از خواب‌های من
دیواری ندیده‌ای…؟!

::

رفت و دیگر ندارمش
تقصیر خودم بود
ته این همه شعر که برایش نوشتم
نقطه نگذاشتم
::
::
بــخــــــنـد !
میــــخــواهــــم ،
تــــجــدیـــد ِ حــــیــات کــــنـم …!
::
::
تـــــو ،
بـــا نـــان ِ داغ افـــطار میــکنــی ..
مــن ،
بـــا نــــگـاه ِ تـــــو …!
::
::
یادمه از بچگی ریاضیم ضعیف بود
الان ماه هاست دارم حساب می کنم و نمی دونم چطوریه که :
من + تو = فقط من
::
::
به لبخند آئینه ایى تشنه ام
به آغوش بى کینه ایى تشنه ام
کسانى که از عشق دم میزنند
چرا بین ما را بهم میزنند ؟
::
::
سیــنـه ام آییـــنـه اســت !
بــــا غـــــباری از غــم !
تـــــو امّـــا ..
بــه لبــــخــندی ..
از ایــن آییـــنــه ..
بــِــــزُدای غـُـــــبــار …!
::
::
بـــــارهــــا گفتم به تو ؛
چـشمــها ،
بــــرای ِ نـــگاه اسـت …
امّــــا ..
تـــــو ..
هــــر روز بـــا آنـها ..
حـــادثــه مــی آفــــریـــــنی !
::
::
ایــن کــه در آن جـــا خــوش کـــرده ای ،
دل اســت ..
نــه شـــهـر ِ بـــــازی !
تـــــاب ِ بـــــازی نـــــدارد !
::
::
میــگویــی :
عشـق نـیست !
بـــــــــرایِ مـن امّــا…
انــکـارهــایــت ،
بهــــترین شـعرهـایِ عـاشقـانـه انـد …!
::
::
خوابهایم بوی تن تو را میدهند ،
نکند آن دورترها نیمه شب در آغوشم میگیری … !
::
::
جــغرافـــیـایِ نــگـاهــت را ،
کشـــیـده ای …
رویِ تــــاریــخی که …
چشمهایت ،
رویِ تــُـرکمــنچــای را هــم ..
کـــــــــم مــی کـــــرد !
::
::
همیـشه ،
سُـرخ تــر از آتـــشم !
ولـــی انـــگـار ،
به دستِ بــــاد سپــرده مرا …
زمســتــانــت !
::
::
“تو بامن باش”
من دست همه اتفاق ها را میگیرم که نیفتند !
::
::
تو هم شده ای انقلاب زندگی من ،
حالا هر چیز در زندگی ام تاریخ دار شده …
قبل از تو … بعد از تو …
::
::
وقــتی کنـــارمــی ،
جــــایــی بــرای ِ هیــچ شتـابـی نـیست ..
مقــــصـد ،
همـــــین حضــــــور ِ مـــن و تــــوسـت …!
::
::
چـــشــمت را نبـــــند ..
ایـن چــشـم بنــــدی هــــای تــــو ..
جــــهـانـــــــم را ،
محـــــو می کند !
::
::
مـــی آیـــی ،
نـئـشه مـــی شــــوم !
مـــی روی ،
خـُـــــمــار !
مــــرا بــه تـــختـه ی چـشــمـانــت ببــــند !
تــَـــرکـــَــم بـــــده !
::
::
گــــاهــی ،
نــگـاهــی ســگ مــی شـــود !
مــی گــــیـرد ،
پــــاچــــه ی دلـــت را !
::
::
عــشـق ؛
زیـــــبـاتـــریــن لـــذّتـــیـست ..
کــه بـه وقــت ِ ارتـــکاب ِ آن ..
خـــــدا ،
بـــــرای ِ بـــــشر ..
ایــــستــاده “دســـت” مــــــیـزنــــد …!
::
::
خواستن همیشه توانستن نیست …
گاهی فقط داغ بزرگیست که تا ابد در سینه ات می ماند …
::
::
چنــد هــزار فِــریـــم بـاشـد هــم ،
جــا نمی شـود ..
این لبــــــخـــند ..
در قــابِ پنـــــجـــره !
دوربیـــنم “عـاشق” شـده اسـت !
::
::
چه دنیای ساکتی …
دیگر صدای تپش قلبها
غوغا نمیکند …
بی گمان همه شکسته اند …
::
::
چـشـــمـانـت..
دریـــــا را ، به “مــَـــد” مـی‌کـــشانـــد !
مـــــرا بـه شـــعر …!
::
::
تــــاریــک بــــاد ..
خـــانــه ی مـــردی کـه،
نــمی جــنــگد ..
بــــرای ِ زنــــی کــه،
دوسـتـش دارد …!
::
::
هـمه روی ِ مـــغـزم راه مـــی رونــد !
تـــــوی ِ لـــعنــتـی ،
روی ِ قـلــبــم !
::
::
یــادگاری میـگذارم رویِ صــورتـت !
که بــــاد ..
هــر چـه خـواست بــــبرَد ..
جـــــــــز ،
چـشمـــهـایــت !
::
::
تمـــام ِ خط خطی هــایِ من ،
شعر می شـــدنـد !
وقتـی ..
ایـن کلــماتِ وحشی ..
رام ِ تـــــــــو بــــــــود
::
::
به کسی که دلش تنگ نمیشه نگید :
دلم برات تنگه
پاسخ همیشه یا لبخند است
یا
تو لطف داری
::
::
هر شب به قصه دل من گوش میکنی
فردا مرا جو قصه فراموش میکنی
ای ماهی طلایی مرداب خون من
خوش باد مستیت که مرا نوش میکنی
::
::
گفته بودم بی تو سخت میگذرد بی انصاف !
حرفم را پس میگیرم
بی تو انگار اصلا نمیگذرد …
::
::
هــر چــه تَبـــَـر زدی مــــرا..
زخـــــم نـــشد !
جــــوانـــه شـــد !
::
::
آنقدر نگاهم را به راه آمدنت دوخته ام
که شبها فقط خواب خیابان میبینم …
::
::
لبــــخـند کـه مــی زنـــی ..
یـــوسفـی مـی شـــــوم ..
کـه بـی هیــــچ بـَــرادری ..
در چـــــال ِ گــــونـــه ات ،
گــُـــــــــــم می شـــوم !
::
::
چقـــدر زیـــادی !
آنقــــدر ..
که نمـــیتوان ..
تمــــام ِ تـــو را “خیـــال” کــــرد !
::
::
زندگی بی امید هم نفس مرگه ،
پس هر وقت امید کسی شدی ناامیدش نکن
::
::
برایم دست تکان دادی
برایت دست تکان دادم
تو به نشانه ی وداع
من از شوق دیدار
این کجا و آن کجا …
::
::
یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن
چشم ها بیشتر از حنجره ها می فهمند!
::
::

بیــــــــــدار شو
من همانم که برای بودنم
سالها بی خواب بودی !
::
::
عشق تو
شوخی زیبایی بود که خداوند با قلب من کرد ! زیبا بود امّا
شوخی بود !
حالا… تو بی تقصیری! خدای تو هم بی تقصیر است!
من تاوان اشتباه خود را پس میدهم…!
::
::
دیدگانت را
نبند…!
نگاهت را
ندزد…!
تو که میدانی آیه آیه ی زندگیم،
از گوشه چشمهایت تلاوت می شود
::
::
تسبیـح نیستم اما
نفسـم را به شماره انداخته است
شوق دست های تو…
::
::
با خواب من چه کار داری؟
تویی که
تو روز روشن
خودت را از من دریغ می کنی…
::
::
سر به گوش من بگذار
و آرام بگو :
دوستت دارم…
از چه می ترسی ؟!
فردا دوباره میتوانی انکار کنی…!
::
::
تا دست به قلم می‌بَرَم سراغِ تو را می‌گیرند کلمات. چه بنویسم
::
::
راه من… نگاه توست… پلک نزن! بی راهه می روم…
::
::
کــاش مـیدانستــــم
حکمــــت ایــــن روزگـار چـیست،
کـه روز بــه روز
تـو یـوسـف تــر مـیشـوی و مـن یـعــقــوب تــر!!؟
::
::
هر آهنگی که گوش میدهم
به هر زبانی که باشد
بغضم را میشکند…
نمی دانم…
بغضم به چند زبان زنده دنیا مسلط است…!
::
::
من از درد
خاموش می شوم…
درد تو در من خاموش نمی شود اما…
::
::
مـی خواستم بمانم، رفتم. می خواستم بروم، ماندم.
نه رفتن مهم بود و نه ماندن…
مهم
من بودم
که نبودم…!
::
::
حســــــرت!
یعنی رو به رویــــــــم نشسته ای
و باز خیســـــی چشمـــانـــم را،
آن دستمال خشک بی احساس پاک کنـــــد
حســــــرت!
یعنی شانه هایت دوش به دوشـــــــم باشد
اما نتوانــــم از دلتنگی به آن پناه ببـــــــرم
حســــــرت!
یعنی تــــو که در عین بـــــــــودنت
داشتنت را آرزو می کنــــــــم…!
::
::
به یادگار ساعتی بر دست ات بسته ام…
که یادت نرود!!
چقدر زمان باید بگذرد…
تا یکی مثل من دوباره عاشق یکی مثل تو شود
::
::
تمام اسپند های دنیا را نذر ِ دوباره دیدنت
می سوزانم…
تا دودشان در چشم خودم برود
و باز هم بهانه ی اشک هایم باشد.
::
::
هرچقــدر هم که زمین گرد باشد…
ما دیگر هیچ کجا به هم نخواهیم رسید!!
پس بچـــرخ تا بچــــرخیم…
::
::
می دانی چرا دوستت داشتم ؟؟
چون در آن زمان مترسکی بیش نبودم
که به دوستی با کلاغ هم رضایت داشت
::
::
برف نگرانم نمی‌کند
حصار یخ رنجم نمی‌دهد
زیرا پایداری می‌کنم
گاهی با شعر
و
گاهی با عشق
که برای گرم شدن
وسیله‌ی دیگری نیست
جز آنکه
“دوستت بدارم”
::
::
دلم برای قدیم های یک نفر تنگ شده… این آدم جدید، دیگر دل مرا تنگ نمی کند…
::
::
خوش به حالِ تو ؛
که عاشق نشدی!!
تا بسوزی در عذاب ِ گفتن ِ یک شعر کوتاه…
برای معشوقه ای که گوشش بدهکار نثر های تو هم نبود
::
::
یه جایی هست که دیگه کم میاری…
از اومدنا؛ رفتنا؛ شکستنا!
جایی که فقط میخوای یکی باشه،
یکی بمونه نره واسه همیشه کنارت بمونه…
من اونجام…!!!
::
::
‎من به تو بستگی دارم, حال من را از خودت بپرس
::
::
سال هاست
تو رفته ای
و تا هنوز
از کوچه های دلم
صدای گریه می آید !
دلی…
که بر سر راهش
گذاشتی!
::
::
نذر کــَـــردم
سفره ای پهــن کـُنم
از حـرف های نگفتــه ی دلم…
اگــــر برگــــــردی
::
::
می گویند هر رفتی… آمدی دارد،
یادت باشد رفتی
ولی نـــیامدی !!
::
::
تقدیر را خود رقم میزنم
ازکنارم هرچه تنهایی هست
بر میدارم
تورا جایشان میگذارم
::
::
به شانه های تو اعتباری نیست
که این تکیه گاه ناامن
همیشه جایی که نباید
می‌لغزد‌…
::
::
سیر شده ام بس که
از آدمها زخم خورده ام
خدا خیرتـــــــــــــان دهد
به من محبت دروغین تعارف نکنید من سیــــــــــرم

(پاتوق)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.