پند

۱۱ سخن و حدیث از لقمان حکیم

( سخنان و جملات حکیمانه )

احادیثی از لقمان حکیم علیه السلام
یا بُنَیَّ … لا تَستَقرِض مِن جَدیدِ الکیسِ ، ولا تُؤاخِ حدیث مَعَ الشُّرطِیِّ أبَداً .
پسرم! … از نوکیسه قرض نگیر، و هرگز با داروغه برادرى نکن.

*

*

یا بُنَىَّ اجْعَلْ غِناکَ فى قَلْبِکَ وَ اِذَا افْتَقَرْتَ فَلاتُحَدِّثِ النّاسَ بِفَقْرِکَفَتَهُونَ عَلَیْهِمْ وَ لکِنِ اسْأَلِ اللّه َ مِنْ فَضْلِهِ؛
فرزندم! بى نیازى را در دل و جانت قرار ده و چون محتاج شدى به مردم مگو که درنزد آنان حقیر مى شوى، بلکه از فضل خداوند بخواه.

*

*

یَا بُنَىَّ اِذَا امتَلأََتِ المَعِدَهُ نَامَتِ الفِکْرَهُ وَ خَرِسَتِ الحِکْمَهُ وَ قَعَدَتِالاَعضَاءُ عَنِ العِبادَهِ؛
فرزندم هرگاه شکم پر شود، فکر به خواب مى رود و حکمت، از کار مى افتد و اعضاىبدن از عبادت باز مى مانند.

*

*

 یا بُنَىَّ اِذا دَعَتْکَ القُدْرَهُ عَلى ظُلْمِ مَنْ هُوَ دونَکَ فَاذْکُرْ قُدْرَهَاللّه ِ عَلَیْکَ؛
فرزندم هرگاه قدرت، تو را به ظلم بر زیردستت فرا خواند، قدرت خدا را بر خودتبه یادآور.

*

*
عَلَیْکَ بِقَبُولِ الْمَوْعِظَهِ وَالْعَمَلِ بِها فَإِنَّها عِندَ الْمُؤْمِنِ أَحْلى مِنَالْعَسَلِ الشَّهْدِ وعَلَى الْمُنافِقِ أَثْقَلُ مِنْ صُعُودِ الدَّرَجَهِ عَلَى الشَّیْخِ الْکَبیرِ؛
موعظه را بپذیر و به آن عمل کن، زیرا موعظه نزد مؤمن از عسل ناب شیرین تر است وبراى منافق از بالا رفتن از پله بر پیر مرد کهنسال دشوارتر است.

*

*

یا بُنَىَّ لاتَعْدُ بَعْدَ تَقْوَى اللّه ِ مِنْ اَنْ تَتَّخِذَ صاحِبا صالِحا؛
فرزندم! بعد از تقواى الهى، از گرفتن دوستِ شایسته نگذر.

*

*
یا بُنَىَّ… وَ اجْهَدْ اَنْ یَکونَ الْیَوْمُ خَیْرا لَکَ مِنْ اَمْسِ وَ غَدا خَیْرالَکَ مِنَ الْیَوْمِ فَاِنَّهُ مَنِ اسْتَوى یَوْماهُ فَهُوَ مَغْبونٌ وَ مَنْ کانَ یَوْمُهُ شَرّا مِنْ اَمْسِهِفَهُوَ مَلْعونٌ؛
فرزندم بکوش تا امروزت بهتر از دیروز و فردایت بهتر از امروز باشد، که هر کسدو روزش برابر باشد، زیانکار است و هر کس امروزش بدتر از دیروزش باشد،از رحمت خدا دور است.

*

*

مَنْ یُطِعِ اللّه َ خافَهُ، وَ مَنْ خافَهُ فَقَدْ أَحَبَّهُ، وَمَنْ أَحَبَّهُ اتَّبَعَ اَمْرَهُ، وَمَنِاتَّبَعَ اَمْرَهُ اسْتَوْجَبَ جَنَّتَهُ وَمَرْضاتَهُ؛
هر کس خدا را اطاعت کند از او بترسد و هر کس از او ترسید او را دوست مى دارد و هر کس او را دوست داشت از امر او پیروى مى کند و هر کس از امر او پیروى نمود، سزاواربهشت و خشنودى او مى شود.

*

*

یا بُنَىَّ تَوَکَّلْ عَلَى اللّه ِ ثُمَّ سَلْ فِى النّاسِ مَنْ ذَا الَّذى تَوَکَّلَ عَلَى اللّه ِ فَلَمْ یُکْفَ؛
فرزندم! بر خدا توکل کن و آنگاه از مردم سؤال کن: چه کسى بر خدا توکل کرد و خدا اورا کفایت نکرد.

*

*

«یُؤْتِى الْحِکْمَهَ مَن یَشَاءُ وَمَن یُؤْتَ الْحِکْمَهَ فَقَدْ أُوتِىَ خَیْرًا کَثِیرًا وَمَا یَذَّکَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الاْءَلْبَـبِ».
«حکمت را [خداوند] به هرکه بخواهد ، مى دهد، و به هرکه حکمت داده شود ، هر آینه ، خیر فراوان داده شده است ؛ و پند نمى گیرند ، مگر خردمندان».

*

*
 یا بُنَیَّ تَعَلَّمِ الحِکمَهَ تَشَرَّف بِها . . . وکَیفَ یَظُنُّ ابنُ آدَمَ أن یَتَهَیَّأَ لَهُ أمرُ دینِهِ ومَعیشَتِهِ بِغَیرِ حِکمَهٍ؟ ولَن یُهَیِّئَ اللّه ُ أمرَ الدُّنیا وَالآخِرَهِ إلاّ بِالحِکمَهِ ، ومَثَلُ الحِکمَهِ بِغَیرِ طاعَهٍ مَثَلُ الجَسَدِ بِغَیرِ نَفسٍ ومَثَلُ الصَّعیدِ بِغَیرِ ماءٍ ، ولا صَلاحَ لِلجَسَدِ بِغَیرِ نَفسٍ ولا لِلصَّعیدِ بِغَیرِ ماءٍ ولا لِلحِکمَهِ بِغَیرِ طاعَهٍ .

فرزندم! حکمت بیاموز تا بدان، شرافت یابى… آدمى چگونه گمان مى برد که بدون حکمت، کار دین و معیشتش سامان مى پذیرد؟ خداوند هرگز کار دنیا و آخرت را سامان نمى دهد، مگر با حکمت، و حکایت حکمت بى طاعت [ ِ خداوند] ، حکایتِ جسم بى جان و حکایتِ زمین بى آب است. نه جسم بدون جان به کار مى آید، نه زمین بدون آب، و نه حکمت بدون طاعت.

( زمزار )

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.