ثار الله

هــر کـس کــه بر بـلای ولا مبتــلا شود (الیار)

( غزلی در وصف امام حسین سلام الله علیه )
بلای ولا … الیار (جبار محمدی)
هــر کـس  کــه  بر  بـلای  ولا  مبتــلا  شود
با کیمیـای مهـر مسش چون طـلا شود
رنــگ  تعلـــق  از  رخ  جـــان پــر درآورد
بر جمــع سالکـان طریقــت صـلا شود
زنگــــار کینــــه را بتـکـــانـد  ز دامنـــش
آیینــه اش به صیقــل ایمـان جلا شود
نقشــی  ز  دوست  بـر  دل او  بـر نهــد بــلا
تا مفتخــر دلــش به نشــان ولا شــود
خــواهــان عــافیــت نشـــود در طـریق یار
عیشــش نهـد به سویی و اندر بلا شود
جــز دلبـــری الهـــی اگــر عرضه شد بر او
پاسخ به دعوت از دل او، حرف لا شود
ای جان! به گوش دل برسان صوتی از الست
کاو تا ابد به حلقـه ی « قالوا بلی » شود
خواهـــد حسیــن دل بـرود بـر منــای عشق
صـد بـارش ار گشاده در کربــلا شود
الیــــار! اگـر به صـدق نیـایی بـه راه دوست
وای  از دمی که راز دلـت برملا شــود
( زمزار )

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.