من به یاد و خاطراتت زنده ام ، ای کودکی

(شعر) من پُرم از خاطرات و قصه های کودکی

( زیبا و خواندنی )

این شعر تقدیم به تمام متولّدین دهه ۶۰

من پُرم از خاطرات و قصه های کودکی
این که روباهی چگونه می فریبد زاغکی !

قصّهٔ افتادنٍ دندانٍ شیری از هُما
لاک پشت و تکّه چوب و فکرهای اُردکی !

قصّهٔ گاوٍ حسن ، دارا و سارا و امین
روزٍ بارانی ، کتابٍ خیسٍ کُبری طِفلکی !

تیله بازی درحیاط و کوچه و فرشِ اتاق !
بر سرٍ کبریت و سکه ، یا که درب تَشتکی !

چای والفجر و سماور نفتیٍ کُنجِ  اتاق
مادرم هرگز نیاورد استکان بی نعلبکی !

سکّه ها و پول هایم ، ثروتٍ آن دوره ام
جمع می شد اندک اندک در درونٍ قُلّکی !

داستانٍ نوک طلا با مخمل و مادر بزرگ !
در دهی زیبا که زخمی گشته بچّه لَک  لَکی !

هاچ زنبور عَسل ، نِل در فراق مادرش !
یادٍ دوران اوشین و نقطه های برفکی !

هشت سال از دورهٔ شیرین امّا تلخٍ ما
پر ز آژیرٍ خطر  با حمله های موشکی !

آرزوها کوچک ، امّا ، در نگاهٍ ما بزرگ
آرزویم بوده من هم جبهه باشم اندکی !

تا کجاها می برد این خاطره امشب مرا
کاش می رفتم به آن دورانٍ خوبم ، دزدکی !

یاد آن دوره همیشه با من و در قلبٍ من
من به یاد و خاطراتت زنده ام ، ای کودکی !

دفتر‌ٍ مشقٍ دبستانم ببین
پر ز مُهرٍ آفرین ،‌ صد آفرین !

راستی ما شعرٍ باران داشتیم !
توی‌جنگلهای گیلان داشتیم !

گردشٍ یک روزٍ دیرین داشتیم !
شعرٍ زیبایی ز گلچین داشتیم !

راستی آن دفترٍ کاهی کجاست ؟!
عکس حوض آبٍ پُر ماهی کجاست ؟!

باز آیا ریز علی ها زنده اند ؟!
در حوادث جامه از تن کنده اند ؟!

کاش حالا ‌خاله کوکب زنده بود !
عطرٍ نانش خانه را آکنده بود !

ای معلّم خاطر و یادت به خیر
یادٍ درسٍ آب  بابایت به خیر !

شمعٍ نور افشانٍ ‌یادٍ کودکان!
نامتان در لوحٍ جان شد جاودان !

هر‌کجا هستید ، هستی نوش تان !
‌ کامیابی گرمیٍ آغوشتان !

هم کلاسی های سالٍ کودکم
دسته‌گلهایی ‌ز یاس و میخکم !

باز از دل می کنم یادٍ شما
یادٍ قلبٍ سادهٔ شادٍ شما

باز باید یادٍ یک دیگر کنیم
تا به یادی ، شاد ، یکدیگر‌ کنیم

آدمی سر زنده از یاد است ، یاد !
رمزٍ عمرٍ آدمیزاد است یاد !

شادتان می‌خواهم‌ و شادم کنید !
همکلاسی های من یادم کنید !

( زمزار )

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.