دل نوشته ها و اشعار زیبا

(اشعار زیبا و حکیمانه) جام عبرت… تا کــی به بند عشــــرت و چند عشیـرتی چشــمی گشـــا به کار جهان از بصیـرتی در دور روزگـــــار به پنـدار خود مپیــــچ بگشــــا دریچــــه ای به جهـان حقیقتی عمری به کار خود شده ای غافــل از خدا بیهـــوده برده ای زفلک، طـرح حیــلتی نگشاید …

(اشعار و دلنوشته های مذهبی) اشعار و سروده های مبعث پیامبر اکرم (ص) احمد مرسل آن چراع جهان رحمت عالم آشكار و نهان آمد از رب سوى زمين عرب چشمه زندگانى اندر لب هم عرب هم عجم مسخّر او لقمه خواهان رحمت در او در جهانى فكنده آوازه با خود …

(اشعار زیبا و سروده های عاشقانه) تاب مهر… زخوناب دلــــم پر کرده جــامش را شقـایق از آن روزی که چشمم را گشودی بر حقایق دلــم افتــــاده ی درد است و درمانــی ندارد طبیبی باید این دل را؛ طبیبی چون تو حـاذق چکاندی ژاله از عشقت چـو بر دامـــان     جانم …

شعر و دلنوشته شهادت امام کاظم (ع) رمز آزادی توحید…(اشعار میثم) گرچه سوز همه از آتش هجران تو بود رمز آزادی توحید به زندان تو بود دوستان اشک فشاندند به یاد تو ولی     خنده زن خصم گر از دیده گریان تو بود آه پنهان تو از محبس در بسته …

(اشعار عاشقانه) کوچه گرد عشق… مــی به جام وجــام مــی در دست بادا جمـــــلـه مشتـاقـان عالم، مست بادا یار من تردست عشق است ار به عالم دل اسیـــر حقّــــه ی تــردسـت بادا ماهــی حیـــرانـم انــــدر آب عــالم صیــد جان را موی دلبـــر شست بادا رفعــت آرد بـر دل وجان، شهد …

اشعار کوتاه و زیبای فریدون مشیری؛ گفت دانايي که: گرگي خيره سر، هست پنهان در نهاد هر بشر!… هر که گرگش را در اندازد به خاک رفته رفته مي شود انسان پاک وآن که با گرگش مدارا مي کند خلق و خوي گرگ پيدا مي کند در جواني جان گرگت …

تا کوچه ‏های کاظمین دلنوشته و متن زیبا ویژه شهادت امام موسی کاظم (ع) تقویم، روی سیاه ‏ترین برگه‏ های خود ورق می‏ خورد و به هزار و چهار صد سال پیش بر می‏ گردد؛ به شبی که غم، به شب‏ نشینی کوچه‏ های تاریک کاظمین آمده است. شب، خجالت …

اشعار  و سروده های شهادت امام موسی کاظم (ع) از زهر خصم کافرم، می سوزه از پا تا سرم داد از جدایی، رضا کجایی در ذکر یا رب یا ربم، خَلّصنی یا رب بر لبم ذکر صلاتم، بده نجاتم از کینه ی این دشمن یهودی، مونده برام جراحت و کبودی …

(اشعار و سروده های زیبا) درمان غم… برخـدا بسپــرده ام دل در دل  طوفان غـــم گر چه هردم آورد هیجا، همی گُـردان غم کینــه ها چون برف بهمن می نشینـد بام دل تا بسازد سینه ام را عرصه ی جـولان غــم عمــری انــدر دام ظلمت، دربیـابـان ضــلال سینه ام شد …

(شعر و دلنوشته عاشقانه) شاهد افلاکی… چون زلف تو ام جانا در عین پریشانی چون باد سحرگاهم در بی سر و سامانی من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی خواهم که ترا در بر بنشانم و بنشینم …